ه‍.ش. ۱۳۹۵ اسفند ۲, دوشنبه

디아블로 Diablo - Sorrow گروه متال کره ای



واااااااااااااو  خدایی کی تصورش رو میکرد کره ای ها چنین بند هایی داشته باشه!! هولی شت! در کف ام..
تازه باهاشون آشنا شدم:





let's ride you ready? now!

right now.. awaken me!!! I fly like a flake in the sky
Just right now awaken me I walk in your pain all the time 


crush! blown away! blown away!! 

I need to get up stick it on me never fall down
I need to get up.. deliver for me..
we need to get up and roll


right now to fight the law.. I locate the pain within you
Just right now awaken me look in your fear all the time 


crush! blown away! blown away

I need to get up stick it on me never fall down
I need to get up.. deliver for me..
we need to get up and roll

come with me, your light, we may..
breakin the road away 


You, me’s all I need
I will jump for what it is
cause u know I fear, with you we’d never cry
I will jump for what it is
We’ll be far from fears
And we just forever live
cause you know I fear, with you we’d never cry 


Close your eyes I fear
Fear should never rise
Always in my tears
Away the scar



تویتر: https://twitter.com/powerdiablo

فیسبوک:  https://www.facebook.com/powerdiablo/posts/594372773970733





ه‍.ش. ۱۳۹۵ بهمن ۲۲, جمعه

قیام دانشجویان گوانگجو The Gwangju Uprising

قسمت دوم:

💢The Gwangju Uprising: قیام مردم گوانجو
💢May 18 Democratic Uprising: قیام  دموکراتیک هجده می
💢Gwangju Democratization Movement: قیام مردم گوانجو برای برقراری دمکراسی
💢광주 민주화 운동: قیام مردم گوانجو برای برقراری دمکراسی





برای شروع این موزیک ویدئو کره ای رو ببینید:


میدونستین کره ای ها فیلمی بر اساس این روز ساخته اند؟
لی جونکی اوپا هم یکی از بازیگراشه
البته خیلی خیلی قدیمیه فیلمش
پس بیاید کمی درباره فیلمش بگیم:



"۱۸ می" ( May 18 ،화려한 휴가 )


نام فیلم سینمایی است که در کشور کره جنوبی ساخته  و در سال  ۲۰۰۷  به نمایش در آمد. 

اگه مثل من طرفدار Lee Joon gi هستین، بدانید و اگاه باشید در این فیلم بازی میکنه ولی نقش خیلی پر رنگی نداره.

این فیلم برگرفته از یک داستان واقعی است که حدود  ۳۷ سال پیش در کشور کره اتفاق افتاده است.


۱۸ ماه می سالگرد جنبش دموکراتیک مردمی در گوانگجو بر علیه نیروهای مسلح دولتی است که پس از کودتای
 چون دوو هوان بر منطقه مسلط شده بودند. در جریان این رخداد دست کم ۱۵۴ تن کشته٬ ۷۴ تن مفقود و
 چهار هزار ۱۴۱ تن مجروح و بازداشت شدند.

 در دوران ریاست جمهوری چون دوو هوان، رسانه‌های دولتی از این رخداد به عنوان یک شورش کمونیستی
 یاد می‌کردند٬ اما از سال ۲۰۰۲ با برپایی یک قبرستان ملی و تعیین روز ۱۸ می‌به عنوان روز ملی
 بزرگداشت قربانیان این رخداد برای جبران صدمات وارده به بازماندگان این کشتار و خانواده‌های قربانیان تلاش می‌شود.


جالبیش اینه که هرچی سرچ کردم تو سایتای فارسی زبان چیز بخصوصی درباره این واقعه نوشته و
 ترجمه نشده است.
بجز این مصاحبه منتشر شده از خبرگزاری ایبنا به نقل از یک نویسنده ی کره ای که خود این واقعه را
با گوشت و خون خود تجربه کرده است👇👇

و  این لینک 👇👇



بنابر این تصمیم گرفتم خودم آستین بالا بزنم و یه اطلاعات حداقلی در این زمینه بزارم.
 چون میدونم بین دوستانم اینجا طرفداران و علاقمندان به کشور کره جنوبی کم نیستن.
 پس خوبه شما کره ای دوستان در باره این واقعه اطلاعاتی هرچند کم داشته باشین. فقط 36 سال گذشته.
این فیلم رو اول همه دانلود کنید و ببینید. 

فیلمش بسیار متفاوت است با سایر فیلم و درام های کره ای که دیدین.



عکس ویژه ای لی جونکی





موزیک متن فیلم:




💢

💢

💢











کیم دای جونگ
Kim Dae-jung - 김대중 
(زاده 3 دسامبر 1925 - درگذشته 18 اوت 2009)



هشتمین رئیس جمهور کره جنوبی است که بین سالهای  ۱۹۹۸ تا۲۰۰۳  بر این مسند بود.

(بعد از حادثه یا بهتره بگم فاجعه گوانجو) وی در سال  ۲۰۰۰  جایزه نوبل صلح را دریافت کرد.
به خاطر مخالفت‌های طولانی‌اش با استبداد، به عنوان به "نلسون ماندلای آسیا" شناخته می‌شد.

در سال ۱۹۸۰دستگیر شد و به اتهام فتنه و توطئه در پی یک کودتای دیگر توسط
چون دو هوان Chun Doo hwan وقیام مردمی در گوانگجو، در محاکمات بعدی او مجرم شناخته شده 
وبه اعدام محکوم گردید، اگرچه مجازات او بعدها به دلیل فشارهای بین المللی کاهش یافت.



قیام دانشجویان گوانگجو The Gwangju Uprising

امروز میخوام گریزی بزنم به بخش هایی از تاریخ معاصر کشور کره جنوبی که عجیب منو یاد وقایع حملات مکرر به کوی دانشگاه ها و خوابگاه های ایران میندازه
چه هجده تیر هایی گذشت
خاطراتی داغ شده بر دانشجویان دهه های هفتاد و هشتاد
که محاله فراموش کنیم
امروز ۳۸ امین سالگرد انقلاب در ایران مورخ ۲۲ بهمن ۱۳۹۵ است
انقلابی که به نظرم با اهداف خوبی  شکل گرفت ولی خب در نهایت به گند کشیده شد.
با وجود تمام اقدامات شاه پیشین، این انقلاب نتیجه ی شتابزدگی و اشتباهات شاه و درباریان بود.
حالا چرا چنین شبی یهو یاد جنبش های مردمی در کره جنوبی افتادم؟
راستش به نظر من بین تاریخ و فرهنگ ایران و کره (شمالی و جنوبی) شباهت های جالبی وجود داره.
شباهت هایی که میشه تکرار یه سری حماقت های تاریخی رو در آن دید.
اصلا خاصیت تاریخ همینه
امشب خیلی جو یکی از اشعار استاد سید مهدی موسوی منو گرفته بود
شعری که شاهین نجفی در آلبوم هیچ هیچ هیچ خودش خونده
و چنین بیتی داره: «هجده تیر بی سر انجامی ، توی سیگار بهمنت باشد»

بهمن وتیر در کنار هم آمده اند و گفتم یه گریزی بزنم به تجربه ی تاریخی مشابهی که ما با مردم کره داریم.
پس بیاین باهم بخونیمش :) بخصوص برای دهه هفتادی هایی مثل من که شاید هجده تیر دبستان میرفتیم و چیزی
یادمون نیاد ولی از سال ۸۸ به بعد، کم ندیدیم .



-----------------------------------------

قسمت اول:



💢The Gwangju Uprising  :  قیام مردم گوانجو

💢May 18 Democratic Uprising :   قیام  دموکراتیک هجده می


💢Gwangju Democratization Movement : قیام مردم گوانجو برای برقراری دمکراسی


💢광주 민주화 운동 :  قیام مردم گوانجو برای برقراری دمکراسی


این ها نام یکی از معروف ترین قیام هایی است که در کشور کره جنوبی، شهر گوانجو بین روزهای ۱۸ تا ۲۷ می سال  ۱۹۸۰ رخ داده است. ۱۸ ماه می سالگرد جنبش دموکراتیک مردمی در گوانگجو بر علیه نیروهای مسلح دولتی است که پس از کودتای چون دوو هوان Chun Doo hwan بر منطقه مسلط شده بودند.




هنگامی که دانشجویان محلی دانشگاه Jeonnam ، علیه حکومت "چون دو هوان" تظاهرات می کردند، از کار اخراج
و سپس در یک حمله بی سابقه  توسط نیروهای دولتی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند که عده ای نیز کشته شدند.
صبح روز ۱۸ می، دانشجویان با وجود بسته بودن دانشگاه و دستور قبلی مبنی بر عدم تجمع، از فرمان سرپیچی کردند
و در دروازه دانشگاه ملی Chonnam جمع شده بودند. تا ساعت۳۰ صبح حدود ۲۰۰ دانشجو به همراه ۳۰ چتربازان مخالف شرایط فعلی آمده بودند.حدود ساعت ۱۰ صبح بود که سربازان و دانشجویان درگیر شدند.
اعتراض پس از آن محوطه دانشگاه به مرکز شهر، Geumnamno؛ خیابان که منجر به دفتر
استانی Jeollanamdo؛ جا به جا شد.
سربازان اتهاماتی را به دانشجویان وارد میکردن و آن ها برخورد شدیدی میکردند.
دانشجویان برای دفاع از خود سنگ پرتاب میکردند.
طی روزهای ۱۸ تا ۲۷ ام ، شهروندان گوانجو با دستبرد زدن به تدارکات ارتش و پلیس محلی؛ خود را در
برابر سربازانی که به قصد قتل عام به مردم تیراندازی میکردند؛ مسلح و مجهز کردند.
در نهایت قیام مردم در روز  ۲۷  می سال 1980 به پایان رسید. این رویداد بعضی وقت ها به دلیل تاریخ
شروع جنبش (May 18 به کره ای 오일팔) قیام مردمی ۱۸ می  نامیده می شود. 


دولت قیام دانشجویان را یک شورش برای تحریک "کیم دای جونگ Kim Dae-jung "
و پیروان او نامید و آن را محکوم کرد. (در این باره کوتاهی در پست بعدی بخوانید)
به طور کلی ۱۳۹۴ نفر به دلیل دخالت درجریانات اعتراضی گوانگجو دستگیر شدند که برای
۴۲۷نفر از آن ها اعلام جرم شد که از میان آنها ۱۲ نفر به حبس ابد و ۷ نفر به مرگ محکوم شدند.



در دوران ریاست جمهوری چون دوو هوان، رسانه‌های دولتی از این رخداد به عنوان یک شورش کمونیستی
یاد می‌کردند٬ اما از سال ۲۰۰۲با برپایی یک قبرستان ملی و تعیین روز ۱۸ می‌به عنوان
روز ملی بزرگداشت قربانیان این رخداد برای جبران صدمات وارده به بازماندگان این کشتار
و خانواده‌های قربانیان تلاش می‌شود.

بر اساس تخمین های صورت گرفته احتمال می رود که ۶۰۶ نفر در این قیام جان خود را از دست داده باشند.

البته این امار از ویکیپدیاست. در مقاله که سایت "عدالت برای ایران" نوشته ، تعداد بازداشتی ها، مفقودین
و کشته شدگان متفاوت است:👇👇
«در جریان این رخداد دست کم ۱۵۴ تن کشته٬ ۷۴ تن مفقود و چهار هزار ۱۴۱ تن مجروح و بازداشت شدند»

درکل آمار دقیقی در دست نیست.😟



بنیاد گرامیداشت ۱۸ می که هر سال، جایزه گوانگجو برای حقوق بشر را اهدا می کند،
یک سازمان غیرانتفاعی و غیردولتی است است که در سال۱۹۹۴ از سوی بازماندگان قتل عام مخالفان ماه می ۱۹۸۰
 درشهر گوانگجو کره جنوبی تاسیس شده است.

هدف از راه اندازی این بنیاد گرامیداشت خاطره قیام ۱۸ می و ادامه مبارزه و همبستگی با آن به منظور کمک به اتحاد صلح آمیز کره و فعالیت در جهت صلح و حقوق بشر در سراسر جهان است.



موسیقی کره ای برای یادبود این روز


این خبر رو هم از دست ندهید



منبع:
ویکیپدیا انگلیسی زبان-1
2-همچنین بیشتر بخوانید در:
3- وب سایت گرامی داشت بنیاد 18 می:

ه‍.ش. ۱۳۹۵ شهریور ۳۱, چهارشنبه

23سپتامبر روز جهانی مشاهده پذیری دوجنسگرایان مبارک

بچه ها یه واقعیتی هست در مورد من..
اگه شک داشتین یا نمیدونستید باید بگم که من "دوجنسگرا" هستم..
دوجنسگرایی یا bisexuality  یک گرایش جنسیه که با کلیک در اینجا میتونید بیشتر درباره اش بخونید.
درواقع همین پنج دقیق پیش که پاییز به پایان رسید،
شهریور 95 تموم شد و رفتیم به سوی اول مهر.. :)
اول مهر فقط روز بازگشایی مدارس نیست.
وای که چقدر از اون آهنگ مسخره ی باز آمد بوی ماه مدرسه متنفررررررررم.
اصلا سرگیجه میگیرم باهاش.
بگذریم.
امروز اول مهر مصادف با 23سپتامبر روز جهانی "مشاهده پذیری دوجنسگرایان" هست.
چرا این روز وجود داره؟
چون ما بایسکشوال ها وجود داریم ولی نادیده انگاشته میشیم.
گرایشمون واقعیه ولی نامرئی!
امروز قراره خودی نشون بدیم..
اگه تویتر یا فیسبوک دارین میتونین از کلیک روی اینجا عکس پروفایلتون رو با پرچم بایسکشوال ها تزئین کنین.




ه‍.ش. ۱۳۹۵ مرداد ۲۸, پنجشنبه

:| تولدم مبارک



تولد تولد تولدم مباررررررک
واقعا یادش بخیر
وقتی که تو وبلاگ قبلیم دوستانم برام
پیام میزاشتن
دوستانی که بیشتریشون تا پارسال باهم
در فیسبوک در ارتباط بودیم
اما الان بدجور احساس خلا و تنهایی میکنم
چون دوست وبلاگی هایی که چندسال دوست بودیم
بعد از فیلترینگ پیاپی فاصله انداخت.
الکا، نیوشا، مریم، مرضیه، نگار، محسن، زهرا
سیما، گلی، و پرنیان
منو یادتون هست؟
بچه ها خواهشا اگه این پست منو میبینید و حالتون خوبه
برام پیام بدین..یه راه ارتباطی.. یه نشونه
ما زمانی خانواده بودیم.
خانواده ای که لینکدونی هم بودیم...

امروز از اون روزاست که بجای شعر تولدت مبارک باید اهنگ 
شاهین نجفی گوش بدم که میگه
من صادقانه روز تولدم بغض میکنم

تنهایی، بیشتر دوستام مجازی، حس ریایی که از محبت اطرافیان دارم
واقعا ازاد دهنده است.
کاش حداقل تو این شرایط دوستان مجازی قدیم رو هنوز داشتم

هیروشیما و ناکازاکی فجایعی به وسعت تاریخ

✏✏
📝هیروشیما و ناکازاکی
فجایعی به وسعت تاریخ
بخش آخر 📝✏

این پست رو ترجیح دادم جداگانه بزارم. درواقع دوستم کیا کمکم کرد و یه سری اطلاعاتش رو در اختیارم
گذاشت. در پست های قبلی هدفم این بود که فاجعه بار بودن نتایج جنگ و توافق و صلح نکردن و ملی گرایی افراطی
رو یاداور بشم. اونم در دوره ی ترس و توحش فعلی که روز به روز همه جای دنیا نا  امن تر میشود.
منتهی این رفیق ما معتقده که پستام ظاهرش به امریکاستیزی و اپیریالیسم ستیزی بیشتر شبیهه.
پس منم وظیفه ی  خودم دونستم این مساله رو شفاف سازی کنم.

من معتقدم هر عملی به عکس العمل منجر میشود. خب تو جنگ اصولا حلوا که تعارف نمیکنن و درواقع جنگ یعنی
مسابقه ی اینه که کی بیشتر زور داره تا بیشتر نابود کنه.
ایجاد جنگ دلایل زیادی داره. منفعت طلبی و زیاده خواهی دولتمردان میتونه یکی از مهمترین دلایل ظاهریش باشه.
اما دلیلی که اینجا میخوام ازش صحبت کنم دلایل زیرساختاری است.
نه منظورم اقتصاد نیست. درباره ی فرهنگ صحبت میکنم.
وقتی دوفرهنگ متفاوت و متضاد بهم برخورد میکنه جرقه ایجاد میشه. اگه دوطرف سعی کنن از تندروی خودشون
و زیاده خواهی خودشون کم کنن و سعی کنن دنیا رو از دید طرف مقابل ببینن این جرقه شعله ور نخواهد شد.

ژاپنی ها مسلما فرهنگ متفاوت دارند. متفاوت با کره، چین، یا حتی امریکا...
ژاپنی ها بسیار سخت گیرند، سخت کوش، پرتلاش، فردگرایی کمی دارند یا حداقل او قدیما اینطور بوده، بوروکراسی
و قوانین سفت سخت خود را دارند، از نظر فرهنگی خود را به آلمان و حرکت نازیست ها خود را نزدیک میدیند.


این ژاپن بود با حمله به بندر پرل هاربر در هاوایی، به ایالات متحده اعلان جنگ کرد. حمله به پرل هاربر(که از سوی مرکز فرماندهی نظامی ژاپن عملیات هاوایی یا عملیات زی و از سوی برخی از آمریکایی ها نبرد
پرل هاربر خوانده می‌شد) حملهٔ ناگهانی هواپیماهای جنگنده ژاپن به پایگاه دریایی ایالات متحده آمریکا در پرل هاربر
در بامداد روز یکشنبه هفتم دسامبرسال ۱۹۴۱ میلادی برابر با ۱۶ آذر ۱۳۲۰ خورشیدی بود که موجب
ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم شد.
دولت آمریکا روز بعد به ژاپن اعلان جنگ داد و همزمان، دولت‌های بـریتانیا، آلمان و ایتالیا نیز در این
رویارویی صف آرایی کردند. تهاجم ژاپن بر حوزه‌های نفوذ آمریکا و اروپاییان در خاور دور چنان گسترده
و قدرتمند بود که برای حریفان مقابل، جز عقب‌نشینی و شکست چیز دیگری در برنداشت.

نتیجه این حمله برای نیروی دریایی آمریکا یک فاجعه کامل بود.
۳۶۰ هواپیمای ژاپنی توانستند ۵ نبردناو بزرگ آمریکایی را به همراه ۳ کشتی کوچک تر غرق کنند.
۳ نبردناو دیگر به گونه‌ای آسیب دیدند که توان عملیاتی خود را از دست دادند. علاوه بر آن، ۱۸۸ هواپیمای
آمریکایی بر روی زمین نابود شده و ۱۵۵ هواپیمای دیگر آسیب دیدند. در پایان آن روز بیش از ۲۴۰۰ کشته و
۱۲۴۰ مجروح نیز بر دست نیروی دریایی آمریکا مانده بود.


اما این همه ی ماجرا نیست.. این بخش ویژه ی دوستاران کره است. میدونستین کشور کره از سال 1910 تا پایان
جنگ جهانی که مصادف است با همان فجایع هیروشیما و ناکازاکی یعنی 1945 تحت استعمار ژاپنی ها بودند و 
ظلم های زیادی از جانب دولت ژاپن بر مردم کره وارد میشد؟ ( میگم کره چون اون زمان هنوز شمالی جنوبی نبود)
ژاپن مردان کره ای را در معادن و کارخانه ها به بردگی و زنان را به بردگی جنسی می گرفت.ژاپن کشوری بود
 که بافت سنتی کره را به زور با مدرنیته آشنا کرد. مردم کره به هیچ وجه مدرن بودن خود را مدیون ژاپنی ها
نمیدانند و معتقدند خودشان به روال طبیعی نیز میتوانستند مدرن شوند.



هنوز هم کره ای ها رقابت را در خود حس میکنند که باید از ژاپن قدرتمند تر باشند. استادم که زمانی کره زندگی
میکرد میگفت کره ها میگن اگه فقط تو ژاپن پنج دقیقه برق قطع بشه ما از ژاپن همه جوره جلو میزنیم.
بیش از 50سال از استعمار ژاپن می‌گذرد اما در کره جنوبی و کره شمالی هیچگاه ژاپن از دیگاه مردم کره ای
 بعنوان دوست دیده نمی‌شود. 83میلیون کره‌ای هنوز کینه‌ای در دل نسبت به ژاپن دارند. حال کره جنوبی
 سنبلی برای کشورهای شده که پس از دوران استعمار به ابرقدرت اقتصادی تبدیل شد و همچنان با ژاپن برابری می‌کند. 

بمباران اتمی ژاپن اگرچه  آخرین راه برای پایان دادن به جنگ جهانی دوم و ظلم به مردم کره بود ولی باز هم نمیتوان 
تلفات غیر نظامیان را نادیده گرفت. مردمی که بازیچه ی زیادخواهی دولت خود بودند.

این ژاپن بود که آمریکا را به جنگ کشانید، این ژاپن بود که با وجود هشدار آمریکا به ادامه ی جنگ پا فشاری کرد
و حتی پس از تجربه ی تلخ هیروشیما تسلیم نشد و منجر به فاجعه بمب باران ناکازاکی شد.

اگر درهای مذاکره باز میبود، اگر ایدئولوژی و ملی گرایی با تعصب و پافشاری دوطرف نبود نیازی نبود که این
نبردها و کشتار ها صورت بگیرد.